HENRYK MUSIAŁOWICZ

rzeźbiarz / artysta malarz

Malarstwo mi najbliższe jest przejawem sztuki subiektywnej, syntetycznej i symbolicznej.
Wielką sztukę identyfikuję ze sztuką prymitywną, ze sztuka taką, jaką przeczuwali instynktownie twórcy pierwszych artystycznych wyobrażeń - symbolu i znaku. Były one źródłem mądrości i siły magicznej.

BIOGRAFIA

Henryk Telesfor Musiałowicz urodził się 5 stycznia 1914 roku w Gnieźnie. W latach 1932—1936 Musiałowicz uczęszczał do poznańskiej Państwowej Szkoły Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego, gdzie jego opiekunem był profesor Bronisław.

W roku 1937 zdawał egzaminy do warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Studia rozpoczął w pracowni malarstwa dekoracyjnego profesora Leonarda Pękalskiego. Waz z przyjacielem, Leszkiem Świderskim, postanowił zorganizować wystawę w drewnianym dworku na Rybakach, którą udało się zrealizować pod koniec lipca 1944 roku. Była to pierwsza indywidualna wystawa artysty.

12 sierpnia 1945 roku artysta wziął udział w zbiorowej wystawie Okręgu Warszawskiego ZPAP w Milanówku. W 1948 roku otrzymał dyplom warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowni profesora Felicjana Szczęsnego.

 

W 1957 roku Musiałowicz wyjechał do Holandii, by po raz pierwszy zetknąć się ze sztuką Rembrandta. Bezpośredni kontakt z malarstwem holenderskiego mistrza zdecydowanie zaważył na jego dalszych poszukiwaniach artystycznych. Po powrocie artysta zwrócił się ku lapidarnej formie wyrażanej zaledwie czernią i bielą. W tym okresie powstał znamienny dla jego twórczości cykl „Wojna przeciw człowiekowi”, a następnie cykle „Reminiscencje”, „Epitafia” i „Rodzina.

W roku 1984 rozpoczęła się nowa epoka w życiu Musiałowicza. Odnalazł spokój w Puszczy Białej, w swoim wiejskim domu w Cieńszy. Zbudował tu pracownię, w której, obok obrazów, zaczął tworzyć obiekty rzeźbiarskie i instalacje.

W kontekście twórczości artysty trudno mówić o jakichkolwiek ramach tematycznych, trudno cokolwiek datować, Musiałowicz bowiem często powraca do skończonych już prac, aby spojrzeć na nie z perspektywy czasu i, nierzadko, przetworzyć.

 

Henryk Musiałowicz eksponował swe prace na ponad 100 wystawach indywidualnych i brał udział w około 250 wystawach zbiorowych w kraju i za granicą. Prace artysty znajdują się w muzeach, a także w licznych znaczących kolekcjach prywatnych w Pol-

sce i na świecie. Jest laureatem wielu prestiżowych nagród i wyróżnień, m.in. Złotej Glorii Artis oraz Krzyża Komandorskiego Orderu Odrodzenia Polski. Jego malarstwo, wysoko cenione przez krytykę, należy do poszukiwanych przez światowych kolekcjo-

nerów.


Zmarł w Warszawie 24 lutego 2015.

 

"Musiałowicz traktuje użyte kolory symbolicznie, szuka dla swojego malarstwa nie tylko mowy znaków, ale i mowy barw. Czerń w jego rozumieniu „...wyraża Absolut, biel – to symbol rzeczy ostatecznych, początku i końca, i zarazem nadzieja. Czerwień z kolei to miłość i ciepło, a złoto doskonałość.”

 

Wybrane prace

 

„Złoto jest symbolem wartości duchowych (...) U mnie nie jest to po prostu położony płatek złota na płaszczyźnie obrazu. Tak długo nad nim pracuję, żeby przestało być złotem, ale jednak wciąż było (...) Nawet zamalowane, gdzieś przebija przez warstwy farby. Nie ginie przenika i mówi o tym co ważne.”

 

Więcej informacji pod numerem:

tel. 501 391 320

  • Grey YouTube Icon
 

©2018 by Mateusz Jankowski.